Emrah Öner

“Benim yaptığım şey şu. Takımla aramda aracılık yapan adam, takımın yedek kulübesinin arkasında oturuyor ve takım maçı kaybedecekse kırmızı bir süveter giyiyor. Takım sahaya çıkıyor ve orta alanda durup kalabalığı selamlıyorlar. Sonra benim adamı görüyorlar ve maçı kaybetmeleri gerektiğini anlıyorlar. Eğer sert oyun oynamalarını ve maça asılmalarını istiyorsam bu defa adam mavi bir süveter giyiyor. Oyuncular adamımı gördüklerinde kalabalığı selamlarmış gibi yapıp ellerini kalplerinin üstüne koyuyorlar. Bu da onların sinyali gördüklerinin ve anladıklarının işareti oluyor.”
 
Şans mıdır nedir, geçenlerde Digitürk’ü kapattım, zira yazları fazla yakmasın diye kapatıyorum, 3 gün sonra Aziz Başkan’ı içeri aldılar.
 
Yine şans mıdır nedir, “Aziz Yıldırım 2023 yılında Başbakan Tayyip Erdoğan’ın rakibi olacaktır” diye yazı yazdım, iki gün sonra adamcağızı içeri aldılar.
 
Ve tabi ki şansın Allah’ıdır, 2 ay önce bir kitaba başladım, kitabı hiç okuyamıyorum, kitap elimde sürünüyor, tuvalete gidiyorum benle, tatile gidiyorum benle. Ama okuduğum sayfa sayısı üç. Kitabı tam rafa kaldıracağım, Aziz Yıldırım’ı içeri aldılar.
 
Kitabın ismi “Şike ve Organize Suçlar”
Yazarı Declan Hill.
 
Kitap o kadar enfes çıktı ki, daha Aziz Yıldırım revirden çıkmadan ben kitabı okudum, bitirdim. Kitap, şikenin tüm tarihçesini, detaylarını, organizasyonunu löp diye ortaya koyuyor. Yani bir nevi bu kitabı okuyan savcı hayatta külyutmaz, bu kitabı okuyan sahtekârlar da hayatta yakalanmaz.
 
Kitap;
Bu şike denen şeyin Çin’den tüm dünyaya yayıldığından tut da, şike yapan bir takımın antrenörünün, masörünün, menajerinin dâhil aslında herkesin her şeyi bildiğine,
1993’de Marsilyalı Jean Jacques Eydelie’nin Valenciennesli futbolculara “Nasıl olsa kaybedeceksiniz. Niye cebinizde 30 bin frank varken kaybetmeyesiniz?” fenomen olmuş cümlesinden tut da, Rusya’da CSKA başkanı, Federasyon başkanı dahil onlarca insanın öldürülmesine,
Akçaabat – Kayseri maçı öncesi Hakan Olgun – Kenan Erol telefon görüşmesinin yazılı metninden tut da, Japonya – Gana maçındaki 550 bin dolarlık şikeye kadar her şey var.
 
Ve kitapta tanıdık simalar da var.
 
Örneğin, 1997’deki Malezya’daki 20 yaş altı Dünya Kupası’nda bir adam, Gana’nın her şeyi Stephen Appiah’a geliyor ve “İlk golü yerseniz şu kadar para vereceğiz” diyor. Appiah, arkadaşlarıma sormam gerekiyor diyor, adam parayı hemen vermek istiyor, Appiah kabul etmiyor.
Yarı finalde aynı adam yine geliyor, yine şu kadar parayı alın, ilk golü siz yiyin diyor. Appiah bir kez daha kabul etmiyor.
7 sene sonra 2004 Olimpiyatlarda yine aynı adam yine Appiah’ı buluyor. “200 bin dolarınız hazır, yeter ki ilk golü yiyin diyor.” Appiah parayı alıyor ve futbolculara dağıtıyor. Maçı 2-1 alıyorlar.
2 sene sonra Dünya Kupası’nda bir adam Appiah’ın yanına geliyor, “Çek Cumhuriyetine karşı ilk golü yemeniz lazım” diyor. Tahmin edin, adam kim? Aynı adam.
 
Bunun gibi yüzlerce anı…Kitabı bir çırpıda okuyacağınız kesin.
Ama kitapta, çok üst düzey bir yetkilinin bugüne paralel söylemiş olduğu cümleleri de buraya koymak gerekir.
 
“Önce menajerlerine gidiyorsunuz. Bu oyunculara ulaşabilmeniz için tek yol. Diyelim ki hafta da 50 bin paund para kazanıyor bu insanlar. Sonra siz onlara yaklaşık 1.5 saat için 150 bin paund teklif ediyorsunuz. Bunu reddedeceklerini mi sanıyorsunuz? Onlara evet dedirtmek çok kolay. Dünya üzerindeki tüm liglerde, şampiyonalarda, Milli maçlarda şike yapılıyor. Premier Lig’de, Şampiyonlar Ligi’nde, Dünya Kupası’nda…Liverpool’da ve diğer büyük kulüplerde oyuncularım var. Bunların hepsi rüşveti kabul ederler. Bu takımlar çok büyük takımlar olduğu için ve futbolcuların çok iyi paralar kazandığı için şike yapmayacaklarını düşünebilirsiniz. Bu doğru değil. Parayı alacaklardır. Çünkü kadına veya kumara borçları var.”