Amacim, super finali yermek degil. O zaten kendi kendini yeren ve yiyen bir sistem. Oto-yer sistem.

Zira biz daha dandik seyler gorduk.
Kavga-gurultu cikiyor, yorucu oluyor diye TSYD’i kaldiran atalarin evlatlariyiz biz. Halbuki su an 1 ayda 12 tane derbi maci var.

Benim konu baska…

Konu, artik mac seyrederken sevginin, askin disinda baska bir duygu ile izlememiz. Ya da izletilmemiz.

Nefret.

Artik nefretten besleniyoruz, nefret dekoderleri aliyoruz/satiyoruz, nefreti dolarla olcebilen sistemler, projeler, disiplinler yaratiyoruz.
Artik sevgi tutmuyoruz, karsi tarafin nefreti tutuyoruz.

Herhangi iki kulup veya iki kisi arasinda nefret her zaman vardi diyeceksiniz.
Dogrudur, elinde kalasla taraftar Mujdat’i kovalamistir, Ogun, Rustu herkesin onunde tokatlanmistir, Amigo Orhan zeplin gibi Mustafa Denizli’ye ucmustur.
Ama bu defa farkli.
Bu defa ki populer nefret.
Bu defa ki nefretten rating alma, nemalanma.
Bu defa ki sistemli nefret.

Ben, bizlerin soykirim yapabilecegine hic inanmamistim. Gercekten sistemli degiliz. Ama su an sistemli bir sekilde degistiriliyoruz.

Ve TVlerde devamli Turk Futbolunun kalitesizliginin tartisilmasini artik daha iyi anliyorum.
Buradan otu ver, oradan inegi sağ taktigi.
Super gucun Misir’a, Libya’ya, Irak’a, Suriye’ye cokmesi gibi.
Once karistir, sonra yonet.
Sen burada kalitesizligi tartis, oradan nefret pompalansin. Cunku daha cok mac izlenecek.

Su an ne oluyor, biliyor musunuz?
Su an sosyal medyada, hali sahayi dinarsu hali zanneden bir Besiktasli arkadasiniz, salisede 15 Eboue, 20 Aziz Yildirim fotografi paylasiyor.
Neden?
Cunku Galatasaray’dan, Fenerbahce’den nefret ediyor.
Bakin, Besiktas’i sevmiyor degil. Ama artik once nefret ediyor.

Peygamber gibi Fenerbahceli bir arkadasiniz, “Koyduk mu?” diye sesli mesaj atiyor.
Neden?
Hala futbolda 3 yabanci kurali var zanneden Galatasarayli arkadasiniz size Emre Belezoglu muhabbeti yapiyor.
Neden?
Cunku senden degil, senin tuttugun takimdan nefret ediyor.

İsimleri, kendinizi, takimlari, arkadaslarinizi yer degistirin.
Hic bir sey degismeyecek.
Nevriye Galatasaray’a gitsin, Turkiye’nin en buyuk bilmem nesi olur.
Melo, Fenerbahceli olsun, “Fifi” olur.
Emre, Besiktas’a gitsin. “Ozur diledi” ya olur.
Volkan, Trabzon’a gitsin, “Hep soylemisimdir, biyik cok yakisiyor” olur.

Ya ablam, kendi takiminin macini seyretmez, sevmedigi arkadaslarinin tuttugu takimlari seyrediyor. Yarin laf sokmak icin. Mac nasil diye soruyorsun, ne bilim ben diyor. Skoru bekliyor.
Neden?
Ya hanim ekranin onunden geciyorum diye bana celme takiyor.
Neden?
Bu konuyu daha sonra konusacagim onunla.

Evet, biz trafikte, sokakta kavga gorduk mu dayanamayiz.
Durur, seyrederiz.
Ama bu baska bir sey.
Bu, o lokal kavganin global versiyonu.
Bu, o butik kavganin dijitale, pariteye, fona donusmus versiyonu.

Diyorlar ki, Telegol’u niye seyrediyorsun.
Cunku adamlar 4 saat kavga edebiliyorlar.
Turkiye’nin en iyi kanalini aciyorsun, Real Betis maci var.
Yahu adam orada bikini giyecek, kim takar Betis’i?

Bizde irkcilik sorunu yok diyorlar.
Yahu adam nasil Kurt sorunu yaratmissa, simdi de Futbol sorunu yaratti, yaratiyor.
Bir cocuk tuttugu takim icin kafatasi yariliyor.
Cocuk, dininden, irkindan, dilinden dolayi degil, tuttugu lanet, pis, dingil takimi yuzunden kafatasi yariliyor. Bundan daha buyuk bir sorun olur mu?

İddia ediyorum. 3 ila 5 yil icerisinde, bir derbi macinda bir taraftar bir futbolcuyu sniperla vuracak. Ya da bir taraftar, bir taraftari tufekle vuracak. Maksimum 5 sene veriyorum.

Ya bana soruyorlar, hocam maca neden gitmiyorsun diye?
“Yoo, gidiyorum” diyorum. Ama “Fenerbahce – Banvit macina gidiyorum” diyorum. Sessiz, sakin. Ya da “FB Universal – Vakifbank macina gidiyorum” diyorum. Sessiz, sakin, hem de kazaniyorsun.

Ben ki yillarin fanatigi.
Futbol maclarina gitmiyorum.
Derbi maclarina gitmiyorum.
Gerizekali miyim, ileri zekali miyim bilmiyorum.

Hangimiz ileri zekali onu da bilmiyorum.
Ben mi, bu sistemi oturup yaratanlar mi?