Tabi aklınızda hala binlerce soru var.

Mesela, Tayfur menajerlik yapabiliyor, İbrahim Gaziantep’le anlaşabiliyor, ama neden Sadri Şener hala karakola gidiyor?
Peki, Sadri Şener’i en başta çıkardın, çünkü delilleri karartamazdı, Serdal Adalı delilleri karartabilecek bir adam mı da 5 ay hapis yattı?
Bir de hangi delilleri karartacak bu adamlar? Gidip bütün ay-fonları mı yakacaklar, atları mı kesecekler, yoksa cinci hocaları mı üfleyecekler?
Etik Kurulu bu isimler için bir şey yapmadı dedi, o zaman neden bazıları hapis yattı?
Savcı veya Hâkim, Etik Kurulu’ndan daha mı az etik?
Cinci Hocalara gitmek şikeye teşebbüs sayılır mı?
Amrabat transfer görüşmelerinin tapeleri var mı? Galatasaray “Cumhuriyeti”, önce kulüpten izin aldı mı?

Falan filan…

Neyse konumuz bu değil.

Konumuz, Fenerbahçe’nin 2.yarıdaki durumu.

Diyorlar ki, Fenerbahçe gol atamıyor, son 10 yılın en az gol attığı sene.
Ulan zaten son 30 senenin en kısır lig ortalaması bu sene.
Sağ olsun, play-off, seyirci-off, decoder-off.
Hayır, o zaman Elmanderleri, Barosları niye göğe çıkartıyorsun?
Adamlar sadece 3 gol fazla atmış.
Zaten sen, Galatasaray maçına Bilica ile değil Orhan Şam ile başlasan belki şu an 1 puan öndeydin.

Peki, medyanın gazına geldin. İlla forvet alacaksın.
Seni Alper mi kurtaracak?
Bu çocuğa 5 milyon verene kadar, neden Bienvenu’yu aldın?
Paran varsa, Bienvenu’nun üstüne koyamaz mıydın?
Herkes mesaj atıyor, Bienvenu çıksın, Borusan’a girsin diye.
Senin Recep’in, Gökay’ın oynaması için illa Eskişehir’e, Antep’e mi gitmesi lazım?
Murat Özaydınlı demedi mi batarız diye?
Bunun ismi “Eski Fenerbahçe’ye bien venu” değil de ne?

Peki, Caner ve Dia vardı o ne oldu?
Bunlar varken senin gol ortalaman yüksekti.
Bu çocuklar, antrenmana mı gelmiyor? Gece hayatı mı var? Neden oynamıyorlar?
Stoch’u kazandın, zaten nasıl kaybettiğini bilmiyorum ama bir şekilde kazandın.
Dia’yı neden kazanamıyorsun?
Fransız boykotu mu bu?
Ama sen Fransız boykotu yapsan, zaten futbola Fransız bir ton adam var.
İlk önce onları boykot edersin.

Neyse,
Çok kızdırmayalım insanları 2011 giderayak.
Herkese iyi yıllar falan filan…

Herhangi bir Fenerbahçelinin defolsa da gitse dediği 2011 yılı 10 güne bitiyor.
Bugünkü maçın skorunu beklemeden, bence bu geri zekâlı 2011 için 1-2 cümle yazmak gerek.

Bir kere malumunuz, bu yıl bir Fenerbahçelinin unutamayacağı bir yıl oldu.
Fenerbahçe’ye bir şey olmuşsa, doğal olarak bir Galatasaraylı ve Beşiktaşlının da unutamayacağı bir yıl olmuştur.
Hatta artık bu, Trabzon için de geçerli…

Onların da şikede ismi yer alıyor diye değil.
Daha önce tekrarlamıştım, yine yazayım.

Fenerbahçe öyle bir kulüptür ki, bir Fenerbahçeli spor haberlerini seyrederken sıra Beşiktaş veya Galatasaray’a gelince kanalı değiştirir, bir Beşiktaşlı veya Galatasaraylı sabahlara kadar “Fenerbahçe nereye koşuyor?” programını seyreder.

Mesela, bir Fenerbahçeli feys’de 2 foto paylaşır, bir BJKlı veya bir GSlı Fenerbahçe için 200 vidyo paylaşır.

Mesela, bu şike olayında eğer sadece Beşiktaş şike olayına karışmış olsaydı, ilk gün küme düşmüştü. Eğer sadece Galatasaray karışmış olsaydı, Eylül gibi küme düşmüştü. Sadece Trabzon yapmış olsaydı, şu an benden öğreniyor olurdunuz.

Mesela, Fenerbahçe’nin bir teknik direktörü tutuklu yargılanırken sportif direktör olsa şu an Ahmet Çakar çırılçıplak masanın üstüne çıkmıştı, yanındaki sakallı arkadaş Ahmet Çakar’ın ayağından şarap içiyordu ve Mehmet Baransu da, “Vengloş ve Didi’nin de tapeleri geldi, hepsini açıklayacağım. Analarını ağlatacağım. Wagenhaus’u bile içeri sokucam.” diyor olurdu.

Mesela, başka biri olsaydı, yasa değişirdi, ceza 30 katına çıkardı.
Mesela, Aykut Kocaman’ın yerine başka biri olsaydı, 4 Temmuz’da Milli Takım’dan teklif aldım deyip kaçmıştı.
Mesela, sadece başka bir takım şike yapsaydı, Digitürk böyle bir açıklama yapmazdı.
Mesela, başka bir taraftar olsaydı, şu an takım 3000 ortalamaya oynuyordu.
Mesela, eski taraftar olsaydı, şu an çivili sopa ile Bilica’yı Rio’ya kadar kovalıyorlardı.

Ha bu demek değil ki, bu antipatikliği, bu nefreti yaratan Aziz Yıldırım değil.
Ha bu demek değil ki, hepsi suçsuz, hepsini affedin.
Ha bu demek değil ki, Fenerbahçe’de herkes sütten çıkmış ak kaşık.

Ben Fenerbahçeliyim, ve kapımın önündeki pislikleri temizlemek zorundayım.
Ama aynı zamanda çiçeklere de zarar gelmemesi lazım, kapının önündeki çocukları da kovalarım.

Örneğin;
2 gündür Gökhan Gönül’ün fair play hareketi konuşuluyor. Trabzon bile teşekkür etmiş.
Ben de Gökhan Gönül’ü tek geçerim. Adam gibi adamdır. Bütün yorumcular da zaten Gökhan’ın hareketine de yılın hareketi diyorlar.

Şimdi ben bir hareket çekecektim, fakat 6222 olduğu için tam da şeyedemiyorum.

Yahu ben mi anlamıyorum?
Ya bu aynı Gökhan değil mi, pozisyonda kendini atan?
Ya bu aynı Gökhan değil mi, hakemi, seni, beni kandıran, ama sonra Küçük Emrah bakışları ile özür dileyen?
Gökhancım, senin fair play duruşun değil, “Ben bir bok yedim, ayıp oldu çocuğa” bakışların ekranlara yansıdı.
Sen şimdi Aykut’un ekmeği ile oynamadın mı, birader?
Sen adamın maaşını çaldın, sonradan gidip koç kessen ne olur?
Temas yoksa kendini niye atıyorsun?
Eğer temas varsa niye hakeme gidiyorsun?

Sen kafanı eğince, Cüneyt Çakır seni 2.sarıdan atmadı mı?
E aynı Cüneyt Çakır, e aynı Gökhan Gönül.
Sen o anı, o hissi daha önce yaşamışsın.
Niye şimdi Aykut’un ekmeği ile oynuyorsun?

Bence orada en adam gibi adam Mehmet Topuz’du.
En azından niyeti belli, aksiyonu belli.

Neyse, çok uzatmayalım, aslında bu yazdığım konunun Gökhan Gönül ile hiç ilgisi yok.
Bu yazı, 2 gündür daha fair play tanımını yapamamış, neyi alkışlayacağını, neyi alkışlamayacağını bilmeyen hilkat garibesi yorumcularadır.

Tüm Fenerbahçelilere mahkemesiz yıllar…
Her nerede yaşatılıyorsan…

Maçtan önce bir Fenerbahçeliye deseler ki…
Hatta bir Galatasaraylıya deseler ki…
Eskişehir karşısına çıkarabildiğin en kötü savunma kurgusunu çıkar, yemin ederiz böyle bir defans dörtlüsü kimsenin aklına gelmezdi. 

Aslında bu dörtlüye beşli de denebilirdi, zira sakatlıklar, formsuzluklar ve hastalıklar yüzünden Fenerbahçe çaresizdi. Milli Takım maçında Milli olmayan seyirciden şamar yemiş bir Volkan, sebebini bilemediğimiz formsuz bir Gökhan Gönül, asırlardır oynamayan Uğur Boral, Dos Bekir de Santos Bilica bu beşliyi oluşturuyordu. Bu beşliye Yüce Rabbim daha maç başlamadan yardım etti ve yukarıdan 13.dakikada Alex ve Bienvenu’yu gönderdi. Arkasından Bienveu bir de kırmızı kart getirdi. Böylece maç daha başlamadan, defans mefans derken bitti.

Bu arada gol Bienvenu’e yazıldı fakat gol aslında Alex’indi. Belki de şu an Türkiye Ligi’nde o kafa asistini hala ayağı ile yapamayan yüzlerce futbolcu var.

Bienvenu geldiği günden beri en iyi şeyi yaptı. Kafasını kaldırdı ve boş koşular yaptı. Bu arada ilk yarı da bir de ofsayt bayrağı yüzünden golden oldu.

63. dakikada Emre Belezoğlu baktı ki maç sıkıcı geçiyor, kavga edecek kimse yok, adamlar da 10 kişi, Gökhan Gönül’e carladı. Bunu Aykut Kocaman gördü ve sinirlendi. Ben hayatımda Aykut Kocaman’ı hiç böyle görmedim diyebilirim.

Ben dün yine Caner’i beğendim. Caner’i sevmem fakat bence Caner, Fenerbahçe’nin Tuncay’ı oldu. Ben Tuncay’ı da sevmem fakat stili aynı, hareketleri aynı, ayağı aynı ve faydalı. Caner, Tuncay’ın saçları biraz daha kuaför görmüş hali. Tuncay gol noktalarında daha çok kendini gösterirdi. O yüzden Caner’in de biraz daha ceza sahası içi ve dışı gol vuruşları çalışması gerekir.

Lig TV, dünkü maçta ay-fon uygulaması gibi bir şey yaptı, oyuncu değişikliğini seyirciye sordu. Seyirciden Uğur Boral – Stoch değişikliği geldi. 5 dakika sonra Uğur Boral çıktı, Stoch oyuna girdi. Bu ya şanstı, ya Aykut Kocaman cepten Lig TV seyrediyordu, ya da taraftar da teknik direktör olabileceğini kanıtladı. Zaten bu yıllardır beklediğimiz bir teknoloji idi. Böylece hem taraftarın istediği olur, hem de her sene teknik direktör kovulmazdı. Hatta ismi “Online Fenerbahçe” ya da “Oynayın Layn Fenerbahçe” olabilirdi.

Maçtan önce 10 dakika bir Fenerbahçe taraftar protestosu vardı. Deplasmanıma dokunma adı altında. Bu deplasman konusunda aslında en çok mağdur olan Fenerbahçeli taraftarı idi. Çünkü bundan 20 sene evvel deplasmanlarda stadı yarı yarıya doldurabilen tek taraftarı grubuydu. Beşiktaş ve Galatasaray, Kadıköy’deki maçlar için 1000 bilet talebi olurken, Fenerbahçe’nin İnönü ve Ali Sami Yen’den talebi min. 10000 olurdu. Ve gerçekten de doldururdu. Bu karar nasıl alındı bilmiyorum, fakat futbol adına üzücü.

Özetle, maç öncesi 10 dakika, iddianame öncesi de aylarca protesto eden Fenerbahçe taraftarı 3 puanı aldı, ve eve mutlu gitti.

Hep dediğimiz gibi Fenerbahçe taraftarı başka bir şeydir.
Anlatılmaz, yaşanır.

Hatta yaşanmaz, darağacında ölünür.

Her şeyden evvel, önce Federasyon’a, sonra Lig TV’e, bize böyle bir lig izlettiği için Kurban Bayramı arifesinde teşekkür ediyorum.

Ya öyle bir maç ki…

2 kulübün başkanı tutuklu.
Birinin muhasebecisi yok.
Diğerinin de kalecisi yok.
Öbürünün tek futbol izlenme sebebi olan Alex’i yok.
Geçen seneki son maç gölge yapmış…
Ve biz de maç yorumluyoruz.

Geçen hafta aslında bize şunu göstermişti, Karabük galibiyetinin mimarı ne Mehmet Topuz, ne Caner, ne de Baroni idi. Fenerbahçe’nin geçen haftaki müthiş oyununun tek sebebi Aytekin Durmaz’dı.

Bu bir gerçek ki, Aytekin Durmaz, Alex’i 5.dakikada atmasa idi, Fenerbahçe hiçbir şekilde o şekilde oynamayacaktı.
Belki de Aytekin Durmaz, Alex’i 60. dakikada atsaydı da Fenerbahçe hiçbir şekilde o şekilde oynamayacaktı.

Demek ki Fenerbahçe’yi hiç kızdırmayacaksın.
Hep suyuna gideceksin.
Sivas gibi…

Fenerbahçe’nin damarına basmayacaksın.
Cüneyt Çakır gibi…

Maç, Karabük maçı gibi olaylı başlamayınca ilk yarı çok vasat geçti. Bir tek farkı, geçen hafta sahada Aytekin Durmazdı, bu hafta Fenerbahçeli futbolcular sahada duramıyordu. Hem zeminden, hem de geçen haftaki fazla adrenalinden dolayı.

5. dakikada Kamil, pardon Grosicki, Volkan ile karşı karşıya kaldı. Haftalardır ayakta duramayan Gökhan Gönül, bu zeminde de hiç duramadı. 31.dakikada Bekir’in çizgiden nazikçe bir top çıkardı. Ve ilk yarının sonlarına doğru Eneramo’nun ofsayt golü geldi. “Hakem hatalarından sonraki hakem hataları” standardı uygulandı. Geçen hafta Aytekin Durmaz Alex’i atıp Emre’yi atamayınca, bu maçta da yardımcı hakem ofsaytı görmedi. Zaten bu çevrim, yıllarca bu şekilde devam edecekti. Ve ilk yarının en önemli anı, Ziegler’in sakatlanması idi. Keşke bu maçta Fenerbahçe 4 gol yese idi de, Ziegler sakatlanmasa idi. Caner yıllar sonra hafta içinde TV’e çıktı. “Bek oynamak istemiyorum” dedi, Ziegler sakatlandı. Gerisini siz düşünün…

Ziegler’in çıkması hem bu sahada olmayacak bir Stoch’un oyuna girmesine sebep oldu, hem de Caner’i geriye çekerek bitirdi. Fenerbahçe’nin ilk şutu 53.dakikada geldi. Stoch ve Mehmet Topuz’un “sıfır” ofansif katkısı, Bienvenu’yu ise başlamadan bitirdi. Fenerbahçe, 1000. pas hatasını yaparken, Kamil 2.golü attı. Fenerbahçe, pozisyonsuz, şutsuz, ortasız bir maç bitirdi. Belki de, Aykut Hoca Karabük maçının yorgunluğunu düşünüp A2 kadrosu ile bu maça çıksa 2-0 bitmezdi.

Bu maçta Alex yoktu.
Ve bütün hafta Alex’in yokluğu tartışıldı.

Bu maç da bana 3-4 şey öğretti.

Bir, Alex’in veliahtı ne Sezer, ne Özer, ne de Baroni olur. Olsa olsa belki Mehmet Topuz veya Emre Buldozer olur.
İki, Aykut Hoca’nın Alex takıntısını hepimiz biliyoruz. Peki neden Alex’in yokluğunda yine Alex’in taktiği ile oynuyor?
Üç, Alex cezalı ama kafilede. Özer cezalı değil ama kafilede yok. Sakın bana veliaht meliaht demeyin artık.

Dört…

Alex’in yokluğu Fenerbahçe’nin yokluğuna armağan oldu.
Hatta Aziz Yıldırım’a doğum gününde verilebilecek en kötü armağan da buydu.

Öyle bir sene ki…
Yattık kalktık, yattık kalktık.
Bir baktık, Kayseri maçı gelmiş.

Mesela yatçez-kalkçez, yatçez-kalkçez.
İ.B.B maçı gelcek.
Pijamalarımızı giycez, dişimizi fırçaliycez.
Mersin maçı gelcek.

72 saat öncesine dönersek, Manisa maçından aklımızda kalan şeyler, ne Alex, ne Bienvenu, ne Bilica…

Benim aklımda kalanlar;

Dünyanın en tatlı “İ… Trabzon, olamazsın şampiyon” tezahüratı,
50 bin adet dişi vuvuzela sesi,
50 ton fondoten,
Ve 1 adet gözlüklü türbanlı erkek fantezisi.

Öncelikle şunu söyleyeyim…
Bu yazıyı lütfen bayanlara ve 13 yaş altındaki çocuklara okutmayın.
Çünkü rahmetli peder derdi ki;
“Bir bayan şoför çok tehlikelidir. Yanında yol tarif eden bir bayan varsa daha tehlikelidir.”

İşte ben o adamın oğluyum.

Aynı zamanda ben şu kadının da oğluyum.

- Oğlum ne maçı bu?
- Milan – Barcelona anne.
- E sana ne? Fenerin maçı ki?

 Ya da…

- Ofsayt nedir tosunum?
- Şimdi anne, rakip oyuncu topu ayağından çıkardığı anda…
- Portakal kesiyim mi, yer misin?

Ben bu karar için şöyle düşünüyorum.
Bir erkeği maça sokmayın, dövün, ağzını burnunu kırın, ama ne olur 50 bin tane kadının seyirci olduğu maçı seyrettirmeyin. (Bu kampanyaya dişi kartallar dâhildir.)

Maçta bir ara öyle bir çığlık yükseldi ki, ben maraton üstten fare sürüsü geçti zannettim.
Hâlbuki sadece Volkan plonjon yapmıştı.
Maçta bir ara öyle bir izdiham oldu ki, ben Kıvanç Tatlıtuğ seyirciye donunu attı zannettim.
Hâlbuki Dia sadece gol atmıştı.
Maçta bir ara öyle bir sevinç oldu ki, ben maç 2-1 bitti zannettim.
Allahtan anons olmadı ve kadınlar timsah yürüyüşü bilmiyorlar.

Sevgili bayanlar…
Tabi ki cennet sizlerin ayakları altında…
Tabi ki kadına kalkan eller kırılsın…
Tabi ki yuvayı dişi kuş yapar…
Ama bizim şu 3 kuruşluk zevkimize ne olur karışmayın.
Bak biz karışıyor muyuz “Feriha’nın bilmem neresine koydum”unuza?

Fenerbahçe belki o maçta taraftarın “anasını” ağlattı fakat TFF’nin hakkını yemeyelim.
Bu karar, Federasyonun şu ana kadar aldığı en iyi karar.
İşte TFF böyle şeylerle uğraşmalı.
Bilet alana ruj ver, devre arası yemek yarışması yap, bayanların hemen önündeki ekranda “Kuzey Güney”i oynat…
Play-offmuş, 6+2+sonsuzmuş, şikeymiş… Sana ne?

Sen ne karışıyorsun elin hamuru ile erkek işine?

Sen şimdi git, seyircisiz maça ceza olarak gelen bayanlar küfür edip ceza alırsa, bir daha ki maça kimi bedava sokucan onu düşün…

Çünkü memlekette o kadar gay yok.

Seni yıllardan beri tanırım.
Ve seni çok iyi anlıyorum.
Sen çok üzgünsün.

Niang’ın gitmiş, Santos’un gitmiş, Lugano gitmiş, Emenike gitmiş, Ebenike Güiza bile gitmiş, başkanın gitmiş, muhasebecin gitmiş, Şampiyonlar Ligin gitmiş, paran gitmiş, pulun gitmiş, itibarın gitmiş, sağlığın gitmiş, ahın gitmiş, vahın da gitmiş, bir tek sen gitmemişsin.

Seni UEFA’ya almıyorlar, Bank Asya’ya almıyorlar, kupanı geri almıyorlar, stada almıyorlar, hapiste ziyarete almıyorlar, arkadaş toplantısına almıyorlar, eve almıyorlar, gerdeğe almıyorlar, ama Beşiktaş’ı, Trabzon’u UEFA’ya alıyorlar.

Olayın üzerinden 72 gün geçmiş, senin üzerinden tüm Galatasaraylılar ve Trabzonlular geçmiş, Acıbadem geçmiş, önceki senenin şampiyonunun maçını pazartesiye koyan eyyamcı dingil geçmiş, Cuma-Salı-Cuma maç koyan fikstürcü geçmiş, nöbetçi mahkeme geçmiş, Lütfiş geçmiş, Robocop Erman geçmiş, Platini geçmiş, bir tek öz baban geçmemiş.

Bekir’in duruyor, Bilica duruyor, Baroni duruyor, Caner’in duruyor, Selçuk’un duruyor, Uğur Boral’ın duruyor, Ziya Şengül’ün duruyor, belki bunları bu sene tekrar görünce kalbin de duruyor.

Futbolcuları düşünüyorlar, Alex’in, Emre’nin terini düşünüyorlar, revirde Aziz Başkan’ı düşünüyorlar, UEFA’nın değerini düşünüyorlar, Türk Futbol Markasını düşünüyorlar, Sadri Başkan’ın yurtdışı harcını düşünüyorlar, play-off’u düşünüyorlar, Bursa’nın cezasını düşünüyorlar, ama senin şu 2 ayda ne çektiğini hiç düşünmüyorlar.

Ve sen yine de desteklemeye devam ediyorsun.

Ben seni anlıyorum, Fenerbahçeli.
Sen zaten bir tanesin.

Seni stada sokmazlar, sen bacadan girersin.
Takımı değil Bank Asya’ya, Asya Pasifik’e gönderirler, sen oraya da gidersin.

Ama kusura bakma…
Bu işleri bu hale sen getirdin.

Aziz Yıldırım Rüştü’yü dövdü, sen ısrarla kombine aldın.
Aziz Yıldırım kabloları kesti, sen ısrarla bilet aldın.
Aziz Yıldırım etrafındaki her Fenerbahçeliyi kovdu, sen taraftar kart aldın.
Sen telefon hattı aldın, su aldın, forma aldın, don aldın, nevresim takımı aldın, Lig TV aldın, ama 30 senede şike ile bile Türkiye Kupası alamadın.

Fenerbahçeli kardeşim.
Biliyorum, üzgünsün.
Ve bana da sinirleneceksin.

Ama Aziz Yıldırım belki de senin tüm paranı Papermoon’da Korcan ile yedi, sen hala onun maskesini, t-shirtünü giyiyorsun.

Sen Fenerbahçe’ye destek olmuyorsun…
Sen Aziz Yıldırım’a destek oluyorsun.

Sen…
Seni dünyaya rezil etmiş bir adamın t-shirtünü hala giyiyorsan, sen seneye kırmızı bile giyersin.

Ve dikkat ettiysen Fenerbahçe’n küme düşmedi.
Hala Süper Lig’de.

Ama bir tek sen Süper Lig’de değilsin.

Zira sen küme düştün…
Sen…

Ve sen, 1907’den beri en çok acı çeken Fenerbahçeli olarak tarihe geçeceksin.

Ve o kadar olayın ardından Fenerbahçe’yi bitiren haber, ne Mehmet Berk’ten, ne Ayarsız Lube’den, ne de 1.Şube’den geldi. 

Daniel Güiza “Küme düşse de takımda kalıyorum.” dedi.

Bak arkadaş;
Direğe sarıldın, ağladın, tonlarca gol kaçırdın, bir şey demedim.
Sakal uzattın, Fenerbahçe’ye uğursuzluk getirdin, yine bir şey demedim.
Senede yatarak 8 trilyon kazandın, vefa diye bir şey zaten düşünmedin, ağzımı açmadım.
Beni sonunda Ziya Şengül’e benzettin, ona da bir şey demedim.
Ama Fenerbahçe’nin en çok senin gitmene ihtiyacı olduğu bugünlerde, sen niye hala ayakaltında dolaşıyorsun, anlayabilmiş değilim.

Ayriyeten, ben senin de telefonu dinlensin isterim.
Rakiplerden 3 senedir kaç para alıyorsun, video görüntülerin, tapelerin, tapasların, ortaya çıksın isterim.
Çünkü, ben 3 senedir senin transferinden daha büyük bir şaibe görmedim.

Bak Güiza kardeşim…

Zaten cinlerim tepemde.
1907’den beri hiç bu kadar cinlerim maksimuma ulaşmamıştı.

Televizyonu açıyorum.
Spor enstitüsü diye bir şey var. Ben ilk defa bu sene duydum.
Adli spor muhabirleri var. Ben ilk defa bu sene gördüm.
Spor avukatları var. Ben ilk defa bu sene şahit oldum.
Baransular, Rasim Ozanlar, Sanem Altanlar, nokta kadar menfaat için, virgül kadar eğilmişler bu şerefsiz dünyaya, ben ilk defa bu sene öldüm.

Ulan Sayın Güiza,
Daha mahkeme başlamadı, “Türk Futbolu Mahkemede” diye program başladı.
Ben sana ne diyeyim?

Allah’tan gizlilik var. Yemin ederim, yoksa sen bitmiştin.
Ayriyeten yat-kalk, 11 ayın sultanına dua et.
Hem bu konu çok gizli, kimse bu konu hakkında yorum yapmıyor(!), yapsa da küfür edemiyorum.

Programlarda belgeler havalarda uçuşuyor.
Herkes de ozalit ozalit deliller.
Babaannemde bile Emenike’nin parayı ağzına sokarken fotoğrafı var.
Yahu bu yaşıma kadar davalarda 1-2 bilgi sızdırıldığını gördüm, bir davada dışarı klasör sızdığını bu sene gördüm Güiza!

Bak Güizacığım…
Bıradır Güiza…

Kusura bakma, biraz doluyum.
Bu işlerden de çok sıkıldım.
Belki bunların senle alakası da yoktur.
Ve sana patlamış olabilirim.
Zira etrafta bir tek seni müsait gördüm.

Ama beni bu sene idare ediver, Güiza kardeş.
Zira ben Fenerbahçeliyim.